ديوان معزى نيشابورى - - - ) ديوان امير معزى ديوان مقبل - وقايع الطف ( شعر - فارسى ) مقبل اصفهانى ، آقا محمد ، - 1157 ق در سوگوارى است . شاعر به روزگار سلطان حسين ( 1105 - 1135 ) مى زيسته ، دريورش افغان به هند گريخته ودرگجرات به سال 1157 درگذشته است . [ الذريعة 25 / 132 ؛ نسخه هاى خطى فارسى 6 / 4566 و 3 / 2543 ] 5914 ) نسخه شماره : 1941 - 41 / 11 آغاز : واقعه محشر من كلام مقبل عليه الرحمة دگر هلال محرم زچرخ پيدا شد * لواى تعزيه افتاده بود بر پا شد انجام : اگر چه مقبل دل خسته ذليل توام * يقين تو از شهدايى و من دخيل توام يار مرا گوشه اى شود انعام * همين بس است مر او را والسلام والاكرام بخشى از ديوان مراثى مقبل است ، نستعليق ، بى كا تمامى صفحات مجدول مذهب ، جلد : مقوا سبز عطف پارچه ، 45 برگ ، 10 سطر چليپائى ، 16 * 26 سم 5915 ) نسخه شماره : 3725 - 55 / 19 آغاز : محرم آمد و تجديد شد عزاى حسين * رسيد موسم طوفان كربلاى حسين جهان به تعزيت او نكرد كوتاهى * كشيده اى الف داغ ماه تا ماهى انجام : چه مى كنى كه بپرسى زمن گناه مرا * پى چه مى طلبى نامه سياه مرا بگزار من و در كوثر شراب انداز * كه گفته اند نكوئى كن و درآب انداز بخش اشعار داستان عاشورا مى باشد ، نستعليق ، محمد جواد بن عبدالباقى ، پنجشنبه 3 ربيع الآخر 1290 ، درصفحه اول مهر بيضوى ( ابراهيم ) ديده مىشود . ، جلد : تيماج مشكى ، ضربى ، ترنج باسر ، مجدول ، 88 برگ ، 15 سطر ، 17 * 23 سم 5916 ) نسخه شماره : 3 / 7643 - 23 / 39 آغاز : محترم آيد و بر ديدهاى اهل جهان * هلال تعزيه آورد وحى برطوفان نشاط عليش چه قارون به خاك شد مفقود * به او چه آيد ارض ابلعى نزول نمود انجام : خصوص مقبل دلخسته حسين شهيد * كه با حسين تو دارد هميشه روى اميد غلام را ديت فعل چونكه با مولاست * غرامت گنه او برسيد الشهداست نستعليق ، بى كا اشعار به صورت چهار ستون نوشته شده است ، جلد : گالينگور قهوه اى ، 35 برگ ، 21 سطر ، 21 * 30 سم 5917 ) نسخه شماره : 3183 - 193 / 16 آغاز : چه حالت است كه درشهر بند ايجاد است * جهان سراسر از اين غم مصيبت آباد است خصوص ماتم أم الائمة النجباء * طراز گلشن فردوس حضرت زهرا